فراخوان

بسم الله الرحمن الرحیم

امروز ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ است. اصفهان یکی از شلوغ‌ترین راهپیمایی‌هایش را تجربه کرد. تمام ایران چنین بود. انگار تمام جمعیت ایران فریاد میزدند. جمعیتی که آمده بودند از خودشان، امنیتشان، عقیده‌شان و وطنشان دفاع کنند. جمعیتی که آمده بودند تا ثابت کنند دعاهای فرجشان مانند نامه‌های اهل کوفه نبوده است. آمده بودند ثابت کنند راست می‌گویند که رهبر و امامشان راتنها نمی‌گذارند. آمده بودند چون مسلم ابن عقیل زمان، از آنها خواسته بود که بیایند. امروز این جمعیت آمده بودند بگویند اگر امامشان به خانه کعبه تکیه بزند و ندای اناالمهدی سر دهد، اجازه نمی‌دهند هیچ دشمنی به او چپ نگاه کند. امروز روز مایوس کردن دشمن بود. روز پیروزی مردم ایران بر دشمنانش در سال ۱۴۰۴ بود. امروز روزی بود که مردم آمدند در میدان و ثابت کردند با تمام مشکلات کنار می‌آیند اما با دشمنان امام زمانشان کنار نمی‌آیند. برده نمی‌شوند، اجازه سروری به پَست‌های عالم نمی‌دهند.

چند سال است که تعدادی از مردم، در پی فراخوان‌هایی به خیابان می‌آیند. سال 1401 از یکی از همکارها پرسیدم کدام فراخوان؟ گفت از همین فراخوان‌ها که می‌دهند! یعنی اگر از این جماعت فریب خورده و بی‌فکر بپرسیم چه کسانی با چه هدفی این فراخوان‌ها را می‌دهند ممکن است ندانند.

اما امروز، جمعیتی میلیونی با فراخوان امام خامنه‌ای به میدان آمدند و همه می‌دانستند چه کسی با چه هدفی فراخوان داده و چرا باید این فراخوان را جدی بگیرند و به خیابان بیایند..

امروز روز خاصی بود. بی‌سابقه و شگفت‌انگیز. شاید اگر خودم در میان جمعیت نبودم باور نمی‌کردم. اگر شما هم باور نمی‌کنید، یک بار هم که شده در میان مردمی که برای حمایت از انقلاب و رهبری راهپیمایی می‌کنند در خیابان بروید. قطعا نظرتان عوض خواهد شد.